NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Kończ śniadanie i szykuj się.
- Uwaga. - Co do...
- Co to ma być? Wyłącz to. - Oglądam.
Psy są zachwycone.
Masz ciuchy na imprezę? Dashiell, wkładamy buty.
Pewnie wszyscy włożą garnitury.
Jaki ślub?
Richa Colgana, kolegi ze studiów.
Nie mogę. Weekend rodziców w Groton. Jeśli nie pójdę, to Linda urwie mi jaja.
- Tato, brzydkie słowo! - Wiem.
Mogłeś powiedzieć wcześniej.
Chciałam iść z tobą.
- Ja mogę iść. - Nie możesz!
Oczekiwałam miłego weekendu.
Wynagrodzę ci to w twoje urodziny. Po przyjęciu.
Katastrofa. Jest twój.
Ratuj go. Zobacz, jak płonie.
- Lecę do pracy. - Musimy iść do szkoły.
- Ten to ma życie. - Prawda.
- Patrz, 18-metrowa fala. - Nie mogę się napatrzeć.
Kiedy przyjedzie, bądź miły.
- Wtedy ja też będę miła. - Co ty gadasz?
Tag!
Jak się masz? Miło cię widzieć.
- O, tak. - Jak minął lot?
- Wow! - Gładko. Ogromne turbulencje.
- Było super. Byłem na Tahiti. - Uwielbiam!
- Byłeś? - Nie.
- Marianne, pięknie wyglądasz. - Dzięki.
Zjawia się kilka razy w roku,
to chociaż się umaluję.
Wpadałbym częściej, ale ona ma tyle pracy.
Dogadamy się.
Świetnie.
Więc...
Słuchajcie,
idziecie na ślub Richa w sobotę?
Na ślub? Uwielbiam wesela!
- Nie potwierdziłam, ale tak. - Super.
Musisz potwierdzić. Przecież liczą gości.
Wam też nie potwierdziłam, a wyszło spoko.
Chętnie pójdę.
Będzie ciekawie.
Od ślubu lepsze są tylko drugie śluby.
Katastrofa.
- Dlaczego tak sądzisz? - Patrz na pannę młodą.
- Cudna. - Głupia z twarzy.
Nic nie poradzi. Nie nam osądzać.
Ja mogę. Jestem sędzią Lisą.
Jak Sędzia Judy, tylko bez mieszkania.
- Wiecie, kto jeszcze będzie? - Kto?
- Imprezowy Ethan. - Nie!
- Tak. - Kto to?
Ten koleś.
Imprezowy Ethan.
Sędzia Lisa.
Sędzia Lisa i Imprezowy Ethan.
Jesteście gotowi?
To było zbędne.
Chcesz zobaczyć sypialnię po remoncie?
Tak.
Pierdnąłeś.
Hej.
- Maxibon! - Co masz na sobie?
- Jak się masz? - Cześć, kolego.
Informuję, że Imprezowy Ethan przybył.
Jest tu Imprezowy Ethan.
- Przygotujcie się. - Lubię gościa.
Szkoda, że nie było go w winnicy.
Zostawiłbyś go tam.
- Przesadziłem? - Nic mi nie jest.
Od dawna nam się nie układało.
Może dziś kogoś poznam.
- Dokładnie. - Co ty na to, Feliksie?
A masz, Feliksie.
Przyjmij to!
Cześć.
Ładnie wyglądasz.
Mąż jest w pokoju obok z byłą żoną.
Więc jest super.
Jest Imprezowy Ethan.
Pierdział wcześniej.
- Czy możemy... - Iść?
Pewnie.
- Co słychać? - Nie odzywasz się do mnie.
Bo Imprezowy Ethan to niebieski ptak.
Rety.
- 18. - 18.
18.
Marianne, nie siedzisz z nami, nie potwierdziłaś.
Pewnie nie ma miejsca przy żadnym stoliku.
To Paul Dobkin?
- Sto lat go nie widziałam. - Kto to?
- Chłopak Sam ze studiów. - Jaki chłopak?
Spotkali się ze trzy razy.
Ciekawe, co pamiętamy.
Tak mnie olśniło.
Tak czy siak...
Ciekawe, co teraz porabia?
Jest chirurgiem urazowym.
Poważnie?
Skąd wiesz? Śledzisz go?
Operował mi palec.
I zrobił to znakomicie.
Palec jest piękny.
Nie przezywali go „Pies na imprezy”?
- O, tak. - Dokładnie.
- Czekaj, to on? - Tak.
Świetny koleś.
Nie tak jak Imprezowy Ethan.
To będzie zakręcona impreza. Przepraszam.
- O mój Boże. - Ostrożnie.
Nadal jeździcie całą watahą?
Pies na Imprezy! Jaki dowcipny.
Nikt nie mówi tak o mnie od lat.
Psich czy ludzkich?
Balujemy!
Nie chcę być tak nazywany.
Nie imprezuję i nie piję.
W porządku.
- Wybacz. - Spoko.
- Przepraszam w imieniu idiotów. - Miło cię widzieć
- Ciebie też. - Świetnie wyglądasz.
- Dziękuję. - Dziwna sprawa, to nowy płaszcz
i mam coś z tyłu. Możesz podrapać?
- Pies. - Nabrałem was.
- Piję normalnie. - Baliśmy się.
- Piję tak jak kiedyś. - Wiedziałem, że kręci.
Głupio być samemu na ślubach, możemy chodzić razem.
Nie trzeba. Wzniosę dziś toast.
Chwila, Rich tego oczekuje?
Nie prosił, ale pewnie można.
Wątpię.
Raczej nie chcą nieprzewidzianych przemów.
Będą mi wdzięczni.
Wznoszę świetne toasty.
No nie wiem. Masz nastrój?
Nie przejmuj się.
To raczej kiepski pomysł.
Bycie samemu na ślubie jest do bani.
Toast odwróci moją uwagę.
- Super. - Wzniosę toast.
- Jasne. - Już mam wstęp:
„Podobno połowa małżeństw się rozwodzi”.
Może potem powiedz coś zabawnego.
- Tak zostawię, bo to się nie uda. - Od razu ich zdołuje.
Zajmujecie komuś miejsce?
Jesteśmy na ślubie.
Znajdą inne.
Raczej...
- Stolik 18? - Przepraszam.
Nie.
Zajęliśmy im miejsca?
Nie ma nazwiska.
- Może z tej strony. - Turnerowie.
Tak, to my. Lisa i Ethan.
Siedzimy na swoich miejscach.
To nasze miejsca.
- Ty jesteś Max. - Jestem Max.
- Bardzo dziwne. - Miejsce 18.
Dokładnie, bardzo dziwne.
Niezręcznie. Okej.
- Będziemy szukać dalej. - Okej.
Imprezowy Ethan załatwi drinki.
- O, tak. - Mówcie, co chcecie,
i niech ktoś ze mną pójdzie.
- Co to? - Jak to „co to”?
- Jesteś komunistką? - Dobra, dobra.
Gotowi? Mamy zamówienia.
To nie...
- Mój mąż tu siedzi. - Okej.
Kazali nam tu usiąść.
Przykro mi.
Bierzemy drinki.
- Bierzemy drinki. - Hej.
- Hej, jak leci? - Dobrze, a jak u ciebie?
Cieszę się, że cię spotkałem.
Gdzie Jen?
Nie mogła przyjechać, bo się rozwiedliśmy.
- No nieźle. - Przykro mi.
Drobiazg.
Chciała przyjechać,
ale się uparłem, bo miałem nadzieję, że cię zobaczę.
- Żartujesz? - Wcale nie.
- Cieszę się, że cię widzę. - Ja też.
Jadąc, myślałem, że Sam będzie pięknie wyglądać.
- Ciągle to powtarzam. - Nic nie szkodzi.
- Podlizujesz się. - Dziękuję bardzo.
- Proszę. - Jesteś taki uprzejmy.
Miała mi pomóc z drinkami.
- Czołem, imprezowy stoliku! - O, tak.
- Cześć. - Hej.
- Cześć. - Gdzie są wszyscy?
Gdzie Lisa? Dobra, nieważne.
Kapitan powrócił z szotami.
- Howie Wexler. - Miło cię poznać.
- To moja żona, Anka. - Imprezowy Ethan, miło mi.
Za imprezowy stolik!
- Imprezowy stolik. - Imprezowy stolik.
- Do dna. - O mój Boże.
- Co to? - Gin.
- Czysty. - Tylko to mieli.
- W Australii tego nie piją. - U nas też nie.
Jest obrzydliwy.
Teraz Aniołki Charliego.
Widzisz przyszłość?
Żle mi z tym.
Powinnam wspierać kobiety.
Potrzebujemy się.
Nie jesteś pozytywnie nastawiona.
Rich zdradził żonę.
- No i? - No i?
Nie znosił jej, a ona jego.
Kiepska sytuacja.
Rozwiedź się i wtedy sypiaj z kimś innym.
To nie jest ślub, tylko święto zdrady.
Faceci się chajtają, żeby móc zdradzać.
- Co? - No tak.
To ich kręci.
Mniej nudy.
Seks jest fajniejszy.
- To najgłupsza rzecz, jaką usłyszałam. - Dzięki.
- Od ciebie. - Dziękuję.
Chodziliście do szkoły...
w Bostonie?
Owszem!
My też.
Występujemy na zjazdach absolwentów.
Idziemy zatańczyć.
- Było nam miło. - Wzajemnie.
Wiecie, co może wam odpowiadać?
Brunch jazzowy w stowarzyszeniu absolwentów Harvarda.
- Jazz. - I brunch.
Max kocha jazz.
- Powiedz im. - Nikt nie lubi jazzu.
Idę poćwiczyć.
- Serio? - Tak.
Pogadajcie o polityce.
Nie możesz tu napisać?
To mój kawałek.
Ci to się bawią!
Przepraszam na chwilę.
Miło było cię poznać.
Sikałem na hydrant.
Jak leci?
Ethan, miałem ci powiedzieć,
że czytałem wszystkie twoje książki. Są świetne.
Byłem pod wrażeniem.
Dziękuję, miło to słyszeć.
- Nad czym teraz pracujesz? - Nad czymś dla młodzieży.
O wilkołakach. Dla dzieciaków.
Nie zgadłbym! Piszesz dla dzieci?
Wilkołaki to metaforyczne stworzenia.
Fascynują mnie.
Czym?
Powiedzmy...
Nadal mi się klaruje.
Powodzenia.
Panie i panowie,
trzeba nakarmić Psa na Imprezy.
Muszę lecieć.
Przepraszam, muszę to robić na ślubach.
Popatrzcie.
- Nieźle. - Co nie?
Patrzcie na to.
Pies na Imprezy.
- Komuś szampana? - O, tak.
Za Richa i Ashley.
Niech ich małżeństwo będzie udane!
Proszę nie chodzić tędy.
- Stłuczone szkło. - Co do chuja, Ethan?
- Krwawisz. - To był zły pomysł.
To skaleczenie. Jestem lekarzem.
Zawsze chciałem to zrobić. Przepraszam, to katastrofa.
Spoko, też zawsze tak chciałem.
- Przeszło mi. - Tak, mów mi o tym.
- Zawsze zabierasz narzędzia? - Tak.
- Wszędzie? - Tak.
Nosiłbym stetoskop i kitel, gdybym mógł.
Dlaczego?
Bo kobiety lecą na uniformy.
To nieprawda.
To nie może być prawda.
Prawda.
- Serio? - Tak.
Gdy byłem żonaty, chodziłem z żonatymi.
Jako samotny
dużo się dowiedziałem o kawalerskim życiu.
Po pierwsze,
każdy uniform pociąga kobiety.
- Rozumiem. - Przebierasz się za policjanta,
marynarza, strażaka,
żołnierza, pilota,
lekarza, sportowca.
- Pokaż się tak kobiecie... - Tak.
...a zaliczysz.
Dzieci się tak przebierają.
- Mniej więcej - No tak.
- Ninja by nie zaliczył. Może w Japonii. - Dobra, rozumiem.
Gdybyś był wolny
i się nie przebierał,
nigdy nie znalazłbyś kobiety.
Nie jesteś wolny, więc nie masz problemu.
A tweedowa marynarka i golf?
To żaden uniform.
Dla mnie tak.
To nie uniform, bo sam możesz wybrać.
Każdy profesor tak się nosi.
To nie uniform, raczej brak gustu.
- Sam nie wiem. - Okej.
Po co ci łatki na łokciach?
- Nie wiem. - Cały dzień tak siedzisz?
Zamiast wygłaszać mowę,
postanowiłyśmy zrobić coś innego.
- To dla Ashley. - Zaczyna się.
To już przesada.
Jestem wdzięczny Richowi za to,
że pomógł mi w trudnych chwilach.
Nie będę w to wnikał,
ale...
zraniłem wiele osób,
i gdy to się stało,
życie się zmieniło.
Ashley, mam nadzieję,
że będziesz dla Richa tym, kim on był dla mnie,
gdy to się stało.
Jeśli ktoś się zastanawia,
o czym mówię...
O czym?
...niech spyta tych, którzy wiedzą.
A ci, którzy wiedzą,
niech nie mówią.
Uszanujcie moją prywatność.
Gdy Rich rozstał się z Amandą,
wiele osób
odwróciło się od niego.
Byłem na bat micwie jego siostrzenicy
i był tam mocno ignorowany.
Jeśli zniesiesz coś takiego dla miłości,
to musi być prawdziwa.
Znacie mnie jako Psa na Imprezy.
Tego Psa, wielkiego Psa.
Pies na Imprezy.
To Pies na Imprezy.
Teraz nie pora na to.
Nie chodzi o psa. To moment tego faceta,
którego z dumą nazywam
moim najlepszym przyjacielem.
Dobry wieczór,
mam na imię Max.
Mieszkałem kiedyś z Richem,
ale, co zaskakujące, nie zostałem drużbą.
Dlaczego mnie nie poprosiłeś?
Powiedz chociaż, czemu.
Rich najwyraźniej ma taką politykę.
Nie pytam, nie mówię.
Bez polityki!
Żarty z religii też sobie daruję.
Pomówmy o sali.
O tej sali.
Poproszę o oklaski. Jest naprawdę piękna.
Wyjątkowe miejsce.
Aż się zastanawiasz, jak będzie wyglądał trzeci ślub Richa.
Wtedy będę drużbą, Rich.
Rich, co mogę więcej powiedzieć?
„Rich” to „bogaty”,
co jest jedną z twoich lepszych cech.
O cholera, tego się nie spodziewałem.
Myślisz, że wychodzi za ciebie dla urody?
Jako gej ręczę, że nie.
Cholera.
Ten stolik...
jest świetny.
Pies na Imprezy tu jest. To imprezowy stolik.
Pies na Imprezy.
A druhny! Spójrzcie na druhny!
Gorące laski!
Pięknie wyglądacie.
I jesteście opalone.
50 twarzy opalenizny.
Pomarańczowe jak więzienne wdzianka!
Pomarańczowy to nowa druhna.
„Pomarańczowy to nowa druhna”?
Druhna to nie kolor.
Jest fatalny, ale cieszę się razem z nim.
- To tyle na dzisiaj. - Nie załapałaś tego żartu.
Siedzę przy stoliku numer 18.
Dobranoc.
Nie rzucajcie mikrofonem, jest drogi.
- Było ładnie. - Mówiłem!
- Dałeś czadu. - Co nie?
- Niewiarygodne. - To był super toast.
Myliłem się.
Byłem pewny efektu, ale nie sądziłem, że wyjdzie tak dobrze. Kręciłeś mnie?
„Pomarańczowy to nowa druhna”? Co to za tekst?
- Samo mi przyszło. - To nic.
Jak wymioty. Najlepsze. Zabawne.
Muszę stąd wyjść.
Patrzcie!
Imprezowy Ethan!
Zejdź z tego, to dekoracja.
Wchodźcie.
Wchodźcie. Imprezowy Ethan.
Wchodźcie.
Nie na tort.
- Choroba. - Mój Boże.
O mój Boże.
Możemy pogadać?
Jasne.
- Co wiesz o Sam? - Niewiele, dopiero się sprowadziłem.
- Długo jej nie widziałem. - Gdzie jej mąż?
Tu go nie ma.
Są szczęśliwi?
Bo coś między nami iskrzy. Jest fajnie.
Może ją na coś namówię.
Sam jest mężatką na dobre i na złe. Nie zostawi męża
dla napalonego chirurga.
Irytujesz się.
Pytasz, to mówię.
Ona nie...
- Co? - Kochasz się w niej?
- Nie kocham się w Sam. - Dałbym się nabrać,
bo mocno się irytujesz.
Zachowujesz się jak smarkacz.
- Że jak? - Jak smarkacz.
- Ja? - Tak.
- A Pies na Imprezy? - To dorosły pies,
ty zachowujesz się jak smarkacz.
- Głodny? - Pytasz, czy jestem głodny?
- Chcesz spać? - Nie.
Pocieszę cię.
A kuku!
Nieśmieszne.
- Połaskotałem cię. - Nie.
Dlaczego mnie irytujesz?
- Przestań. - Wiesz, co to znaczy?
- Nie wiem. - Że pies się cieszy.
- Będę robił to, co chcę. - Wówczas to gwałt.
Najpierw uzyskam zgodę.
Sprytne.
Kto odmówi psu?
Przepraszam, muszę z nią pogadać.
Imprezowy Ethan.
- Jak się bawisz? - Średnio.
Weźmiemy nasze płaszcze i wyjdziemy na zewnątrz?
Żartujesz?
Nie jesteś z zawodu tancerką?
A ty zawodowym flirciarzem?
Na pół etatu.
Jestem guru lifestyle'owym.
- Fajnie. - Dokładnie.
- Dokąd idziesz? - Zapalić.
- Dam ci papierosa. - Mam swojego.
Stworzyłem potwora.
- Tak jakby. - Może trochę.
Nie powinna palić.
Właśnie opublikowałam o tym artykuł, jest złe dla skóry.
I dla płuc.
Okazuje się, że nie.
Zepsułaś mi wieczór.
Gdzie Imprezowy Ethan?
Został porzucony przez przyjaciół
i patrzył, jak rzucasz się w objęcia byłego.
Jezu.
Wywołałaś u mnie zazdrość. Brawo.
Jesteś zazdrosny? Ciekawy sposób, żeby to okazać.
Jak to?
Nie przyszedłeś do hotelu, palancie!
Zwłaszcza po tej gadce, że mnie potrzebujesz,
którą mnie raczyłeś w piwnicy.
O to chodzi?
Przejmowałem się Lisą i in vitro.
- Wiedziałaś o tym. - Mogłeś napisać.
- Ty napisałaś, że cię nie będzie. - Bo ciebie nie było.
Wszystko jedno.
Przyszedłem tu się bawić,
a nie patrzeć, jak ślinisz się do doktora „napalonego psa”.
Myślisz, że jak ja się czuję, gdy patrzę na ciebie z Lisą?
Nie flirtuję z nią.
- Idź zatańczyć z żoną. - Chcę tańczyć z tobą.
Jesteś w podstawówce?
Gin mi zasmakował.
Cieszę się.
Jesteśmy w książce telefonicznej.
Może pójdziemy na kolację we czwórkę.
Świetny pomysł.
- My nie... Hej. - Co tu robisz?
- To twoja żona? - Tak.
To moja żona.
Przyjdź obojętnie z którą.
To zdecydowanie moja żona.
- Dobranoc. - Dobranoc.
Dobrej nocy.
Ale byli pijani.
Tak bardzo Harvard.
Ktoś się napije?
Nie, dzięki.
- Ja dziękuję. - Do zobaczenia.
O co chodziło?
O nic.
Rozmawialiśmy...
o...
jej byłym.
Wyglądało, jakbyście się kłócili.
Ależ skąd.
Pytała mnie o zdanie jako faceta.
- W jakiej sprawie? - Nieistotne.
Wejdźmy do środka. Chcesz zatańczyć?
Najpierw dokończę.
- Zaczęłaś palić? - Nie.
Masz drugi papieros za uchem.
Zapomniałam o nim.
- Zobaczymy się w środku? - Tak.
Dobrze?
- Hej. - Cześć.
Jak mija wieczór?
Kiepsko. To wesele jest do kitu.
Serio?
Za rzadko grają Black Eyed Peas.
Twój Pies na Imprezy miał kiepską przemowę.
Jego toast? Uważam, że to było słodkie.
Może obszczekiwał złe drzewo.
Mogliśmy uczcić związek ludzi,
którzy są szczęśliwi kosztem innej osoby.
Może Rich poślubił nie tę kobietę.
Tak się zdarza.
Jestem drugą żoną Johna.
Fakt.
Żyje się raz.
Musisz sięgać po to, czego chcesz, żeby nie żałować.
Nawet jeśli kogoś zranisz.
Mam się cieszyć,
że Rich sięgnął po szczęście, zdradzając żonę?
Ma 40 lat
i teraz może spędzić resztę życia z kimś miłym,
a nie z kobietą, od której się oddalił.
To logiczne, że bierzesz jego stronę.
Nie obieram stron.
Nie wszystko jest czarno-białe.
Poważnie? Udzielasz mi lekcji?
Też mnie pouczałaś.
Kiedy nie jesteś w nastroju,
wesela są koszmarem.
Skoczę do łazienki.
- Będę tęsknił. - Ja też.
Wspaniałe wesele.
Mówiłem, że wszystko się ułoży.
Chcę takiego wesela.
W otoczeniu przyjaciół.
- Chcesz się żenić? - Tak.
Nie wiem co na to Marianne, ale...
chciałbym.
Ważne, że dobrze wam razem.
- Małżeństwo to tylko papierek. - Czyżby?
Moim zdaniem nie tylko.
Żyje się raz.
Powinieneś brać, co chcesz, żeby nie żałować.
Ma rację.
Małżeństwo to najlepsze, co mnie spotkało.
Przerażające.
Poproszę ją o rękę.
Idzie.
Nic nie mówcie.
- Hej, kotku. - Cześć.
Za Richa i Ashley.
- Za Richa i Ashley. - Za Richa i Ashley.
Co się stało?
Co cię spotkało?
Nie dowiesz się.
Powiedziałem żart o druhnach.
Ryzykowny,
ale się spodobał.
Bili brawo.
Dałem czadu.
Tęsknię za tobą, Felix.
Przepraszam.
Spójrz na to.
Powinienem zanieść to do pralni.
Małżeństwo? Nie! Jak mogłeś?
Nie wiem. Twoi przyjaciele mnie namówili.
Lisa mówiła, że trzeba korzystać z chwili.
Wiesz?
- Jak to szło? - Nie pamiętam.
Wiesz, co sądzę o małżeństwie, nie ukrywałam tego.
Większość ludzi zmienia zdanie.
Dojrzewają.
Nie będę tobą!
Wybrałam takie życie i jest fajne.
Musicie znaleźć mieszkanie.
Tu jest za ciasno.
Dziś prześpię się tu.
- Dobry pomysł. - Tak.
Przepraszam.
Kanał.
Napisy: Ewa Szklarz